Καθώς η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολιτική αστάθεια και τις συνέπειες της ταχείας αποβιομηχάνισης, αναλυτές αναρωτιούνται αν η επόμενη κυβέρνηση θα επιβραδύνει τη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια, αφήνοντας περιθώρια για αυξημένη χρήση ορυκτών καυσίμων. Η γερμανική βιομηχανία εξακολουθεί να υποφέρει από την απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου και το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων, αποτέλεσμα της πίεσης των Πρασίνων, που πλέον έχει υψηλό κόστος.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ξαφνική αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα τον Οκτώβριο στη Γερμανία δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Οι χαμηλές αποδόσεις των ΑΠΕ, με τα αιολικά να συμμετέχουν μόλις 0,2% στο ενεργειακό μείγμα στις 6 Νοεμβρίου, εκτόξευσαν την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στα 820 ευρώ/MWh. Αντίθετα, οι χώρες του Νότου, λόγω των ισχυρών ανέμων και της αυξημένης χρήσης ΑΠΕ, διατήρησαν τις τιμές χαμηλότερες, με την Ελλάδα να καταγράφει μία από τις χαμηλότερες τιμές στην Ευρώπη, στα 91,93 ευρώ/MWh, έναντι 114,47 ευρώ της Γερμανίας.
Η Γερμανία, ωστόσο, βασίζεται στον άνθρακα υψηλής θερμογόνου δύναμης, ο οποίος αποδεικνύεται οικονομικότερος από το φυσικό αέριο, σε αντίθεση με τον λιγνίτη χαμηλής ποιότητας της Ελλάδας. Ταυτόχρονα, οι αυξανόμενες οικονομικές πιέσεις στη γερμανική οικονομία φέρνουν μνήμες του 2022, ενώ η αποπομπή του Κρίστιαν Λίντνερ από τη θέση του Υπουργού Οικονομικών εντείνει τα σενάρια πολιτικής αστάθειας, κυρίως λόγω της διαφωνίας του για την ταχεία απανθρακοποίηση και το κόστος των πράσινων πολιτικών.
Η ενεργειακή μετάβαση αναδεικνύεται σε βασικό ζήτημα της ευρωπαϊκής ατζέντας. Στη Σύνοδο Κορυφής της Βουδαπέστης, οι ηγέτες τόνισαν την ανάγκη για περισσότερες ευρωπαϊκές διασυνδέσεις και αναθεώρηση του τρόπου τιμολόγησης του ρεύματος, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι στρεβλώσεις στην αγορά ενέργειας. Με την απότομη αύξηση της χρήσης άνθρακα από τη Γερμανία, ανοίγει μια συζήτηση για τον ρυθμό και το πραγματικό κόστος της ενεργειακής μετάβασης, καθώς ορισμένες εξελίξεις δείχνουν ότι μπορεί να μην είναι συγκυριακές.
