Editorial Απριλίου 2019

Πολύς λόγος γίνεται για την αύξηση των εξαγωγών σε σχέση με το ΑΕΠ
σχεδόν από το σύνολο της ηγεσίας αυτού του τόπου. Ένας δυνατός αέρας αισιοδοξίας πνέει στα στελέχη εκείνα τα οποία ορίζουν τη πολιτική και τις τύχες σε μεγάλο βαθμό των προσπαθειών και των ονείρων νέων ανθρώπων.

Με το σημείωμα αυτό, θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να συγχαρώ τις προσπάθειες όλων προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως το να χειροκροτούμε και να ζητωκραυγάζουμε μεταφράζοντας τα νούμερα όπως μας βολεύει δεν είναι ούτε σοφό ούτε φρόνιμο. Απλά δημιουργούμε ένα κλίμα εντυπώσεων στο οποίο πέφτουμε θύματα εμείς οι ίδιοι. Τα τελευταία εννέα με δέκα χρόνια το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν έχει υποχωρήσει κατά 30%, το πραγματικό ΑΕΠ και η κυκλοφορία χρήματος μετά τα capital control στη χώρα μας έχει
περιοριστεί στο 40%.

Αναλύοντας τα ποιοτικά στοιχεία των εξαγωγών ανακαλύπτει κανείς ότι τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια λόγω αναγκαστικής κατάστασης αυξήθηκαν παρά πολύ οι πωλήσεις κεφαλαιουχικών στοιχείων πολλών μικρομεσαίων εταιριών που εκποίησαν και πούλησαν τον μηχανολογικό τους εξοπλισμό σε ξένες χώρες όπως η Τουρκία, η Ιταλία κ.α. Οπως γίνεται εύκολα αντιληπτό οι πωλήσεις αυτες δεν είναι επαναλαμβανόμενες. Με αλλά λόγια, η πώληση των «ασημικών» των βιομηχανιών, βιοτεχνιών που συμμετείχαν ενεργά στη διαμόρφωση ενός υψηλού ακαθάριστου εθνικού προϊόντος μέσα από τη λειτουργία τους κάθε χρόνο, πωλήθηκαν τα τελευταία χρόνια σε ξένες εταιρίες. Σταμάτησαν τη δραστηριότητα τους στη χώρα μας, «αποθήκευσαν» την τεχνογνωσία τους και το πάθος τους και έπαψαν να συνεισφέρουν στον εθνικό μας τζίρο (ΑΕΠ). Οι εξαγωγές, δεν είναι πωλήσεις σε κάποιον στο εξωτερικό. Είναι η τοποθέτηση εθνικών προϊόντων, στη συνείδηση καταναλωτών και επισκεπτών μιας άλλης εθνικότητας.

Επομενως ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να επαναπαυόμαστε και να ορίζουμε
ποσοστιαίους στόχους χωρίς τον προσδιορισμό ποιοτικών στοιχείων, καθώς και αξίες σε ευρώ. Το να πέφτει συνεχώς ο εθνικός μας τζίρος (ΑΕΠ) και οι πωλήσεις στο εξωτερικό (εξαγωγές) να παραμένουν σταθερές τότε πολύ σύντομα μπορεί να πετύχουμε τους στόχους
που όλοι συζητούν 50% σε σχέση με το ΑΕΠ. Με ταχύτατους ρυθμούς πτώσης του ΑΕΠ έστω και με μικρή πτώση των εξαγωγών πάλι το ποσοστό θα είναι πολύ μεγάλο. Αλλά τι εξαγωγές; Αλλά για τι αξίες εξαγωγών μιλάμε; Με ποιά προϊόντα και υπηρεσίες διαμορφώνονται; Ποιά η υπεραξία σε σχέση με τις εισαγωγές και την κατανάλωση;
Ποιά η υποκατάσταση των εισαγωγών; Ποιά η χρήση εθνικής τεχνογνωσιας; Και τελικά με τι ΑΕΠ ως παρανομαστή;

Οι εξαγωγές μιας χώρας είναι μια έννοια ταυτόσημη με τις επενδύσεις, τις εφαρμοσμένες
γνώσεις, την υψηλή τεχνική κατάρτιση, την οργάνωση, την συμμόρφωση και πειθαρχία και εντέλει την καλλιέργεια της εξαγωγικής κουλτούρας ενός ολόκληρου λαού. Η εξωστρέφεια όπως και η φιλοξενία ανήκαν πάντοτε στους Έλληνες.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν μέσα από τη σύμπραξη, τη στοιχειώδη συννενόηση και τη χάραξη ενιαίας εθνικής στρατηγικής αλλά και τον ορισμό επί μέρους κοινών στόχων ώστε να τους μοιάσουμε.

Δημήτρης Καραβασίλης,
DK Marketing Consultants
Expotnews.gr